راهنمای ابزارهای تست اسکیما: Rich Results Test در برابر Schema Validator

مقایسه ابزارهای تست اسکیما (Rich Results Test در مقابل Schema Validator)

برای «سارا»، مدیر بازاریابی فنی، پیاده‌سازی اسکیما تنها نیمی از نبرد است. نیمه دیگر، که اغلب نادیده گرفته می‌شود و بسیار حیاتی‌تر است، «اعتبارسنجی» (Validation) است. نوشتن یک قطعه کد اسکیما JSON-LD و «امیدوار بودن» به اینکه گوگل آن را درک کند، یک استراتژی سئو فنی نیست، بلکه یک قمار پرخطر است. اینجاست که ابزارهای تست اسکیما وارد می‌شوند.

اما یک سردرگمی رایج وجود دارد: با بازنشسته شدن ابزار قدیمی Structured Data Testing Tool (SDTT)، اکنون دو ابزار اصلی داریم: Google Rich Results Test و Schema.org Validator. این دو ابزار اهداف کاملاً متفاوتی دارند و استفاده اشتباه از آن‌ها منجر به تشخیص نادرست و رفع خطاهای اسکیما به شکل ناقص می‌شود. این مقاله به «سارا» می‌آموزد که تفاوت ابزارهای تست اسکیما چیست و چگونه از هر کدام در یک ورک‌فلو حرفه‌ای استفاده کند.

چرا تست اسکیما حیاتی‌تر از پیاده‌سازی آن است؟

یک کد اسکیمای شکسته (Broken Schema) بدتر از نداشتن اسکیما است. یک کامای (,) جا افتاده در اسکیما JSON-LD می‌تواند کل ساختار را برای گوگل غیرقابل خواندن کند. استفاده از ابزارهای تست اسکیما قبل از انتشار، یک اقدام پیشگیرانه و حیاتی است.

اهمیت تست اسکیما در موارد زیر خلاصه می‌شود:

  • جلوگیری از خطاهای سرچ کنسول: به جای اینکه منتظر بمانید تا گزارش خطاهای سرچ کنسول (در بخش Enhancements) هفته‌ها بعد به شما هشدار دهد، می‌توانید خطاها را در همان لحظه کدنویسی برطرف کنید.
  • اطمینان از واجد شرایط بودن برای ریچ اسنیپت: هدف اصلی بسیاری از اسکیماها، کسب ریچ اسنیپت (مانند ستاره‌های امتیاز یا FAQ) است. ابزارهای تست اسکیما به شما می‌گویند که آیا حداقل نیازمندی‌های گوگل را برآورده کرده‌اید یا خیر.
  • حفاظت از سیگنال‌های E-E-A-T: اگر اسکیما Article شما به دلیل یک خطای فنی، فیلد author یا publisher را به درستی نشان ندهد، شما در حال از دست دادن یک فرصت طلایی برای سیگنال‌دهی اصول E-E-A-T هستید. اعتبارسنجی اسکیما این سیگنال‌ها را تضمین می‌کند.

بنابراین، ابزارهای تست اسکیما نه یک گزینه، بلکه بخش اجباری از فرآیند پیاده‌سازی اسکیما هستند.

بخش اول: ابزار Google Rich Results Test (تست ریچ اسنیپت)

اولین و مهم‌ترین ابزار در جعبه ابزار «سارا»، ابزار رسمی گوگل است. درک فلسفه این ابزار برای استفاده صحیح از آن حیاتی است.

رابط کاربری ابزار Rich Results Test گوگل برای تست ریچ اسنیپت

Google Rich Results Test چیست؟

ابزار Rich Results Test (RRT) ابزار اعتبارسنجی رسمی گوگل است. هدف این ابزار، پاسخ به یک سوال بسیار مشخص است: “آیا این صفحه یا این کد، واجد شرایط (Eligible) دریافت یکی از نتایج غنی (Rich Results) مورد پشتیبانی گوگل هست یا خیر؟”

نکته کلیدی در همین جمله است. این ابزار یک ابزار Schema Validator به معنای عمومی نیست. این یک ابزار «تست واجد شرایط بودن گوگل» است. این ابزار فقط و فقط انواع اسکیمایی را که گوگل برای آن‌ها ریچ اسنیپت خاصی (مانند FAQ, Article, Product, Recipe, LocalBusiness و…) ارائه می‌دهد، بررسی می‌کند.

تحلیل عمیق رابط کاربری و نتایج Rich Results Test

هنگام استفاده از Rich Results Test، شما دو گزینه دارید: تست با URL یا تست با قطعه کد (Code Snippet). برای تست کدی که هنوز منتشر نشده، از “Code” و برای بررسی صفحه زنده، از “URL” استفاده کنید.

۱. تست با Googlebot Smartphone

مهم‌ترین ویژگی RRT این است که هنگام تست URL، صفحه را با Googlebot Smartphone «رندر» می‌کند. این بدان معناست که RRT می‌تواند اسکیمایی را که با جاوا اسکریپت به صورت client-side تزریق شده است، ببیند. این ویژگی برای «سارا» که ممکن است با فریم‌ورک‌های مدرن JS کار کند، حیاتی است.

۲. درک خروجی: “Eligible” در برابر “Invalid”

خروجی Rich Results Test بسیار متمرکز است:

  • Valid (سبز): این به معنای «واجد شرایط» است. به این معنا نیست که کد شما «کامل» است، بلکه یعنی *حداقل* فیلدهای اجباری مورد نیاز گوگل برای آن ریچ اسنیپت خاص را ارائه کرده‌اید. (مثلاً برای اسکیما Article، فیلد headline را دارید).
  • Invalid (قرمز): این به معنای «واجد شرایط نیست» است. این اتفاق معمولاً به دو دلیل رخ می‌دهد:
    • خطای سینتکس (Syntax Error): کد JSON-LD شما به دلیل یک کاما یا براکت اشتباه، شکسته است.
    • فیلد اجباری حذف شده (Missing Required Field): مثلاً شما اسکیما Product را پیاده‌سازی کرده‌اید اما فیلد name یا offers را قرار نداده‌اید.
  • Warnings (نارنجی): اینها بهترین بخش برای بهینه‌سازی هستند. هشدار به این معناست که شما «واجد شرایط» هستید، اما فیلدهای «توصیه شده» (Recommended) را ارائه نکرده‌اید (مثلاً فیلد review در اسکیما Product). اضافه کردن این فیلدها شانس شما را برای نمایش ریچ اسنیپت افزایش می‌دهد.

نقاط قوت و ضعف کلیدی Rich Results Test

تفاوت ابزارهای تست اسکیما در نقاط قوت و ضعف آن‌ها نهفته است.

نقاط قوت RRT:

  • گوگل-محور: تنها ابزاری است که دقیقاً به شما می‌گوید گوگل چه می‌خواهد.
  • تمرکز بر ریچ اسنیپت: بهترین ابزار برای تست ریچ اسنیپت و عیب‌یابی اینکه چرا ستاره‌های امتیاز شما نمایش داده نمی‌شوند.
  • رندرینگ JS: اسکیمای تزریق‌شده با جاوا اسکریپت را می‌بیند.
  • پیش‌نمایش (Preview): در صورت امکان، پیش‌نمایشی از ظاهر ریچ اسنیپت شما در نتایج جستجو نشان می‌دهد.

نقاط ضعف بزرگ RRT:

  • نادیده گرفتن اسکیمای غیرپشتیبانی شده: این بزرگترین نقطه ضعف است. اگر شما اسکیمای Organization، Person، یا WebSite را در صفحه خود داشته باشید (که برای E-E-A-T حیاتی هستند اما ریچ اسنیپت ندارند)، RRT آن‌ها را *به طور کامل نادیده می‌گیرد*.
  • عدم اعتبارسنجی کامل: این ابزار یک ابزار Schema Validator کامل نیست. فقط حداقل‌ها را بررسی می‌کند، نه کل ساختار کد شما را.

بنابراین، Rich Results Test برای «سارا» گام نهایی برای اطمینان از «واجد شرایط بودن» است، اما گام اول برای «اعتبارسنجی» نیست. اینجاست که ابزار دوم وارد می‌شود.

— پایان بخش ۱ —

بخش دوم: ابزار Schema.org Validator (اعتبارسنجی سینتکس)

پس از درک محدودیت‌های ابزار گوگل، ما به ابزاری نیاز داریم که بتواند *تمام* کد اسکیمای ما را، صرف نظر از اینکه گوگل از آن برای ریچ اسنیپت استفاده می‌کند یا نه، اعتبارسنجی کند. این ابزار Schema Markup Validator است.

رابط کاربری ابزار Schema.org Validator برای اعتبارسنجی اسکیما

Schema.org Validator چیست؟

ابزار Schema.org Validator ابزار اعتبارسنجی «رسمی» است که توسط کنسرسیوم Schema.org (متشکل از گوگل، مایکروسافت، یاهو و یاندکس) نگهداری می‌شود. این ابزار، جانشین معنوی ابزار محبوب و بازنشسته گوگل یعنی Structured Data Testing Tool (SDTT) است.

هدف این ابزار Schema Validator کاملاً متفاوت از RRT است. هدف آن پاسخ به این سوال است: “آیا این کد اسکیما از نظر سینتکس (Syntax) صحیح است و با واژگان (Vocabulary) رسمی Schema.org مطابقت دارد؟”

تحلیل عمیق رابط کاربری و نتایج Schema.org Validator

رابط کاربری این ابزار تست اسکیما نیز به شما اجازه تست با URL یا قطعه کد را می‌دهد. اما خروجی آن به طور اساسی متفاوت است.

۱. نمایش جامع (Comprehensive View)

پس از تست، Validator *تمام* موجودیت‌های اسکیمایی را که در صفحه پیدا کرده است، لیست می‌کند (نه فقط آن‌هایی که گوگل دوست دارد). اگر شما ۵ نوع اسکیما (Article, Organization, Person, BreadcrumbList, WebSite) را در صفحه خود داشته باشید، این ابزار هر ۵ مورد را در پنل سمت چپ به شما نشان می‌دهد.

۲. عدم رندرینگ JS (No Rendering)

نکته فنی بسیار مهم: برخلاف RRT، ابزار Schema Validator صفحه را رندر *نمی‌کند*. این ابزار فقط کد HTML خام (Raw Source) را می‌خواند. این بدان معناست که اگر شما اسکیمای خود را با جاوا اسکریپت client-side تزریق می‌کنید، این ابزار آن را *نخواهد دید*. (برای تست چنین کدی، باید قطعه کد رندر شده را کپی-پیست کنید).

۳. درک خروجی: “Errors” در برابر “Warnings”

  • Errors (قرمز): اینها خطاهای «مرگبار» سینتکس هستند. مانند یک کامای اضافه یا جا افتاده در JSON-LD، یک براکت } بسته نشده، یا استفاده از یک «ویژگی» (Property) که اصلاً در Schema.org وجود ندارد. بروز یک Error در اینجا به این معناست که کد شما شکسته است و *هیچ* موتور جستجویی نمی‌تواند آن را تجزیه (Parse) کند.
  • Warnings (نارنجی): اینها گیج‌کننده‌ترین بخش برای تازه‌کارها هستند. هشدارها در Validator به معنای «خطا» نیستند. آن‌ها صرفاً به این معنا هستند که شما از یک «ویژگی توصیه‌شده» (Recommended Property) از Schema.org استفاده نکرده‌اید. برای مثال، اگر در اسکیما Article فیلد articleSection را ارائه ندهید، این ابزار یک «هشدار» می‌دهد، در حالی که این فیلد اصلاً برای گوگل اهمیتی ندارد. قانون طلایی «سارا»: تمام خطاهای قرمز را برطرف کن، بیشتر هشدارهای نارنجی را نادیده بگیر.

نقاط قوت و ضعف کلیدی Schema.org Validator

تفاوت ابزارهای تست اسکیما با بررسی این نقاط روشن‌تر می‌شود.

نقاط قوت Validator:

  • جامعیت: تنها ابزاری است که *تمام* کد اسکیمای شما را، به خصوص اسکیمای حیاتی برای E-E-A-T (مانند Organization و Person) که RRT نادیده می‌گیرد، اعتبارسنجی می‌کند.
  • دقت سینتکس: بهترین ابزار Schema Validator برای اشکال‌زدایی (Debugging) خطاهای JSON-LD یا Microdata.
  • هماهنگ با منبع: مستقیماً با دیکشنری Schema.org چک می‌کند.

نقاط ضعف Validator:

  • عدم اطلاع از ریچ اسنیپت: این ابزار *هرگز* به شما نخواهد گفت که آیا واجد شرایط تست ریچ اسنیپت هستید یا خیر. یک کد می‌تواند در اینجا «بدون خطا» باشد اما در RRT «نامعتبر» (Invalid) تلقی شود (چون فیلد اجباری گوگل را ندارد).
  • عدم رندرینگ JS: اسکیمای تزریقی client-side را نمی‌بیند.
  • هشدارهای گیج‌کننده: هشدارهای زیاد آن می‌تواند باعث اتلاف وقت «سارا» برای بهینه‌سازی فیلدهایی شود که برای گوگل هیچ اهمیتی ندارند.

تفاوت ابزارهای تست اسکیما: RRT در برابر Validator (جدول مقایسه)

حال، بیایید این دو ابزار تست اسکیما را در یک جدول روبروی هم قرار دهیم تا تفاوت ابزارهای تست اسکیما برای همیشه در ذهن «سارا» حک شود.

ویژگی (Feature)Google Rich Results Test (تست ریچ اسنیپت)Schema.org Validator (اعتبارسنجی اسکیما)
هدف اصلیبررسی واجد شرایط بودن برای ریچ اسنیپت گوگلاعتبارسنجی سینتکس کامل کد اسکیما
چه چیزی را می‌بیند؟فقط انواع اسکیمای مورد حمایت گوگل (FAQ, Article, Product…)تمام انواع اسکیما در صفحه (Organization, Person, WebSite…)
رندرینگ (Rendering)بله (با Googlebot Smartphone) – اسکیمای JS را می‌بیندخیر (فقط HTML خام را می‌خواند) – اسکیمای JS را نمی‌بیند
اهمیت خطاهاخطا = واجد شرایط تست ریچ اسنیپت نیستید (فیلد اجباری گوگل کم است)خطا = کد شما شکسته است (خطای سینتکس)
اهمیت هشدارهاهشدار = واجد شرایط هستید اما فیلد اختیاری (ولی مفید برای گوگل) کم استهشدار = فیلد پیشنهادی (توسط Schema.org) کم است (اغلب قابل چشم‌پوشی)
ابزار منتخب برای…عیب‌یابی نمایش ریچ اسنیپتعیب‌یابی E-E-A-T (Author/Org) و خطاهای JSON-LD

ورک‌فلو کامل اعتبارسنجی اسکیما (مخصوص سارا)

پس، با وجود این دو ابزار تست اسکیما، ورک‌فلو صحیح چیست؟ «کدام را اول استفاده کنم؟»

  1. گام ۱: نگارش کد (Write)
    کد اسکیما JSON-LD خود را بنویسید. فرض کنید یک کد کامل شامل Article, BreadcrumbList, Organization و Person است.
  2. گام ۲: اعتبارسنجی سینتکس (Validate Syntax) – استفاده از Schema.org Validator
    «قطعه کد» (Code Snippet) خود را مستقیماً در Schema.org Validator قرار دهید.
    ماموریت: تمام «خطاهای قرمز» (Red Errors) را برطرف کنید. مطمئن شوید که هر ۴ نوع اسکیما (Article, Breadcrumb, Org, Person) شناسایی شده‌اند. در این مرحله، «هشدارهای نارنجی» را نادیده بگیرید.
  3. گام ۳: اعتبارسنجی واجد شرایط بودن (Validate Eligibility) – استفاده از Rich Results Test
    «قطعه کد» (Code Snippet) تمیز شده از مرحله قبل را در Rich Results Test قرار دهید.
    ماموریت: ابزار RRT احتمالاً Organization و Person را نادیده می‌گیرد (این طبیعی است!). اما باید Article و BreadcrumbList را به عنوان «Valid» (سبز) یا «Valid with warnings» (نارنجی) نشان دهد. اگر «Invalid» (قرمز) بود، «فیلدهای اجباری» مورد نیاز گوگل را اضافه کنید.
  4. گام ۴: انتشار (Deploy)
    کدی که هم «بدون خطای سینتکس» (از گام ۲) و هم «واجد شرایط» (از گام ۳) است را در صفحه خود منتشر کنید.
  5. گام ۵: تست نهایی (Test Live URL)
    اکنون URL «زنده» (Live URL) صفحه منتشر شده را در هر دو ابزار تست اسکیما اجرا کنید. تست در RRT (با URL) به شما اطمینان می‌دهد که Googlebot Smartphone می‌تواند کد شما را (حتی اگر با JS تزریق شده باشد) به درستی رندر و پیدا کند.

نتیجه‌گیری: ابزارهای تست اسکیما، دو روی یک سکه

تفاوت ابزارهای تست اسکیما نشان می‌دهد که اعتبارسنجی اسکیما یک فرآیند دو مرحله‌ای است. Rich Results Test بر «سئو» و «نمایش» تمرکز دارد، در حالی که Schema.org Validator بر «فنی» و «صحت» تمرکز دارد.

«سارا» به عنوان مدیر فنی، باید بر هر دو مسلط باشد. استفاده انحصاری از RRT باعث می‌شود اسکیمای حیاتی E-E-A-T (مانند Organization) نادیده گرفته شود و استفاده انحصاری از Validator باعث می‌شود فرصت‌های تست ریچ اسنیپت از دست برود. استفاده همزمان از این دو ابزار تست اسکیما، نشان‌دهنده تسلط کامل بر پیاده‌سازی اسکیما و تضمین‌کننده ارسال سیگنال‌های صحیح و قدرتمند به گوگل است. (برای اطلاعات بیشتر به مستندات گوگل در مورد تست داده‌های ساختاریافته مراجعه کنید).